الباب الحادى عشر قولهم فى الشفاعة « اجمعوا على [ ان ] الاقرار بجملة ما ذكر الله تعالى فى كتابه و جاءت به الروايات عن النبى صلى الله عليه فى الشفاعة . » اجماع است مر اين طايفه را بر اقرار به جملهء آنچه ياد كرده است خداى عز و جلّ اندر كتاب خود و آنچه روايت آمده است از پيغمبر صلى الله عليه و سلم اندر شفاعت . و اندر شفاعت اختلاف است ميان ما و معتزله . گروهى از ايشان اصل شفاعت را منكراند ؛ و گروهى از ايشان چنين گويند كه شفاعت است پيغمبر را صلى الله عليه و سلم و لكن شفاعت شمار كردن است كه روز قيامت شفاعت كند تا خداى عز و جلّ با خلق شمار كند . و گروهى از ايشان چنين گويند كه شفاعت پيغمبر صلى الله عليه و سلم مر محسنان را است و بجمله همه منكراند شفاعت عاصيان را ، از بهر آنكه ياد كرديم كه مذهب ايشان آن است كه هركه با گناه بميرد بىتوبه جاودانه در دوزخ بماند ، نه خداى عز و جلّ بر او رحمت كند و نه كس مر او را شفاعت كند . باز نزديك اهل سنت و جماعت شفاعت پيغمبر صلى الله عليه